M. Fatih Salgar, 1972’de başlayan Üniversite Korosu deneyimini ‘Bir Müzisyen Fabrikası’ başlıklı yazısında anlatır. Şef yardımcılığı da yaptığı koroyu, titiz repertuvar çalışmalarıyla başka musiki kurumlarına sanatçı yetiştiren bir eğitim ortamı olarak değerlendirir.
Hatıralarında ev meşkleri, geleneksel Kınalıada gezileri ve musiki çevresinde kurulan arkadaşlıklar yer alır. Koroda edinilen birikimin, konserlerin ötesinde sürdürülen bu birlikteliklerle de aktarıldığını anlatır.

